Verkiezingssite.be

Hoofdlijst

Opvolgers

Bart Van der Biest
Geboortedatum: 17-07-1973
Website: http://www.marxisten.blogspot.com

Ik word deze zomer 36 jaar en werk als verpleegkundige in een regionaal ziekenhuis. Reeds 19 jaar ben ik politiek actief in de politieke stroming die uiteindelijk de Linkse Socialistische Partij zou gaan heten. In 2004 werd ik als eerste BBTK-vakbondsafgevaardigde verkozen in het Sint-Maria Ziekenhuis in Halle. Sindsdien volgden heel snel verschillende andere vakbondsmandaten zoals o.a. lid van het Uitvoerend Comité BBTK afdeling Brussel-Halle-Vilvoorde. Op nationaal vlak ben ik vooral actief in mijn eigen sector als lid van het Nationaal Beroepscomité BBTK Gezondheidszorg. Ik vertegenwoordig ook de BBTK in de Nationale Raad voor Verpleegkunde (adviesraad verbonden aan de FOD Volksgezondheid) in de functie van ondervoorzitter en vervul de rol als informeel organisator van het gemeenschappelijk vakbondsfront in dit orgaan. Anderzijds hecht ik heel veel belang aan ‘intersectorale solidariteit van onderuit’ en aan syndicale netwerken. Het afgelopen jaar tekende ik present aan o.a. Carrefour, Bekaert Aalter en Bekaert Hemiksem, het Aalsters Stedelijk Ziekenhuis… In die zin ben ik zeer actief op internet waar ik meewerk aan verscheidene websites en op facebook beheer ik verschillende groepen zoals ‘Website voor Syndicalisten’ en ‘Syndicalisten TEGEN fascisme’. Ik werk ook mee aan het ABVV-basisnetwerk ‘SOS Syndicale Vrijheden’ dat destijds opgezet werd door de syndicale delegaties van Agfa Gevaert en Total Raffinaderij Antwerpen als antwoord op de brutale aanvallen op het stakingsrecht tijdens o.a. het beruchte Carrefourdispuut.

In mijn sector, de zogenaamde witte sector, word ik regelmatig geconfronteerd met regelrechte politieke onwil. Vakbonden worden nauwelijks gehoord en bovendien blijken de politici van SPa en PS dikwijls aan de andere kant van de barricade te staan: die van de bazen. De vakbonden mogen niet verzanden in enkel ‘dienstverlening’ of ‘palliatieve begeleiding naar het industrieel kerkhof’ maar dienen hun militanten en leden politiek te wapenen, zeker in tijden van zware economische crisis waarin het neoliberalisme een zware ideologische klap te verwerken krijgt. De afwezigheid van een nieuwe breedlinkse arbeiderspartij zoals in onze buurlanden is pijnlijk voelbaar, de rem van SPa en PS op het ABVV des te meer.

Als we onze belangen als werkende klasse willen verdedigen, zullen we het zelf moeten doen! Beroepspolitici denken enkel aan hun eigen carrière en portefeuille en kiezen bijgevolg steeds de weg van de geringste weerstand: die van het kapitaal. Het proces van de vorming van een nieuwe arbeiderspartij (met vallen en opstaan) zal gepaard moeten gaan met de ontwikkeling van een georganiseerde syndicale linkerzijde om op termijn een levensvatbaar en geloofwaardig politiek alternatief te kunnen opbouwen. LSP wil zich, als uitgesproken militantenorganisatie, in dit proces inschakelen én tegelijkertijd de eigen krachten opbouwen. De tijd is rijp om 100% -socialistische ideeën de wereld in te sturen.